LORONTZIA IZAN

Atzo, arratsaldero egiten dugun bezala, Maider eta biok kafetxo bat hartzera joan ginen. Lantegia itxi zutenetik ohitura hori gure denbora pasatzeko erabiltzen dugu. Lehen, hiru neska ginen, lantegiko idazkariak: Maider, Nekane, eta ni, baina Nekanek gizon italiar bat ezagutu zuen, eta orain ez du kafesnerik hartzen, “risteto”-ak baizik, eta etxe handi batean Venezian!

Maiderrek esaten du Nekaneren bizitza berria oso dibertigarria dela . Afariak antolatu, bidaiak egin, eta abar. Baina, Nekanek bere lagunak asko maite zituen, eta bere familia beti etxean zegoen. Horregatik, bakardade handia izango duela uste dut.

Maiderri berdin zaio bakardadea. Dirudienez, dirua baduzu dena konpondu dezakezu, eta gehitu zuen diruarekin Nekane beti oso polita izango zela. Orduna, Nicole Kidmanen aurpegia gogorazi nion, eta botoxa erabiliz, azkenean, aurpegia berdina izango zuela Nekanek, eta txarrena dena, italiar gizonari ez zaio gustatuko eta kale gorrian ipiniko du Nekane.

Momentu hartan, Maider pixka bat haserre zegoen, eta aipatu zuen bakarrik eta aberatsa hobeto izango zela Nekane. Egia da bakarrik hobeto izango dela, baina nork esan du aberatsa? Orain, mutilek ere prentsa arrosa irakurtzen dute, eta ezkonduko balira, gizon italiarrek Nekaneri kontratu berezi bat sinarazituko lioke bere ondasuna babesteko.

Kafea bukatzerakoan, Maiderrek eta nik emakume lorontzi bat ez izatea onartu genuen. Nahiz eta,pobreak izan, noizean behin, loreak aldatzea nahiago dugu.